دهلیزه پاره پاره

ترکم کرد

به راحتی فراموش کرد اسمم را ، هم او که نامم را زير لب زمزمه می کرد.هم او که روز گاری دوستم می داشت.  هم او که می گفت : پيش می گيرم  راهی ديگر ،هم او که همه را به تماشای مهربانيش می نشاندم ، در اوج بی مهری ترکم می کند .هم او که به خدايم گفته بودم مرا با او برای هميشه نگاه دارد. هم او که به فرشتگان گفته بودم بر روی بالهایشان اسمش را ثبت کنند .هم او که برايم دلتنگ می شد .هم او که ستارگان  را شبها با يادش به شمارش می نشستم . او که روز گاری از صدايش طنين محبت می شنيدم .هم او که از عمق قلبش مرا به تماشا دعوت می کرد ومن با قلبی پر از اشتياق به تماشايش می نشستم .

هم او ، هم او که روز گاری  سلامم می کرد حالا خداحافظی می کند ومن از مرگ نمی ترسم ، زيرا که می ميرم با رفتنش و او مرگ را برايم جان دادو او که فکر ش را نمی کردم .

                                                              هم او ترکم کرد.

وامشب برايم همانند شب های عشقم نيست . با آنکه تقويم همان روز ها را نشان می دهد وامشب شايد شب آخر باشد وشايد شب اول .شايد برايم يک شروع است برايم يک شروع است وشايد يک پايان ؛ يا طلوع است ويا غروب .

نمی دانم

هرچه هست مرا امشب به ياد روزگار عشقم می آورد به ياد اشکهايم ولبخند هايم وامشببا اينکه همانند شب های عشقم است .اما شايد برای هميشه عشقم را ازدستم بگيرد. چرا که او فرا با کاروان عشقی ديگر به حرکت در می آيدو می رود واز من دور می شود .خدايا او را از من نگير. من تنها می شوم . به او برسان صدايم را که فرياد می زند با م بمان .به او برسان صدای قلبم را که فرياد می کند دوستت دارم .

                                                       آری دو ستت دارم بيا بيا

 عشق با يک نگاه شروع ميشودو با بوسه رشد ميکند و با اشک پايان میپذيردسپس به خاطره ها میپيوندد.

 عاشق باشيد و عاشقانه زندگی کنيد.سبز و پيروز باشيد.

برو اي باد صبا

برو از کوچه ي معشوق ي ما

برو از کنج لب يار نباتي آور.

برو با دوست بگو

همه ديدار رخ ناز تو بود

به رخت چشم کمان دار تو بود

تير آن خال کنار لب و مژگان تو بود .

عطر نرگس ديگه دم ساز نبود

آه، به جز راز نبود.

مگر آن دوست نبود

        امروزه ثابت شده است كه بسياري از بيماريها با استرس و نوع نگرش فرد مرتبط است و بيماريهايي چون كم خوني قلب ، فشارخون بالا ، زخم هاي گوارشي ، التهاب روده ، آسم ، آلرژيها، پيري زودرس، افسردگي ، سردردها ، كمر دردها ، بي خوابي، ناباروري، عفونتهاي مكرر ، اختلالهاي سيستم ايمني و كاهش كارايي بدن همه ريشه در استرس دارند . بعلاوه بسياري از مردم كه ظاهرا سالم اند ، همواره از احساس خستگي ، اضطراب و تنش هاي عضلاني رنج مي برند.

      هدف نهايي از برخورد  صحيح و مقابله با استرس كاهش اثرهاي منفي و مخرب آن است روشهاي مختلفي براي تن آرامي وجود دارد كه اثر بخشي آنها ثابت شده است و انتخاب آنها تنها به سليقه  فرد بستگي دارد . آنچه در سطور زير مي آيد خلاصه اي از چند روش تن آرامي است :

1-    خواندن نماز، به جا آوردن عبادات مذهبي ،  دعا كردن و زيارت اماكن متبركه.

خواندن نماز نه تنها براي همه مسلمانان جزء واجبات دين محسوب مي شود ، بلكه يكي از موثر ترين روشهاي كاهش اثرات بد ناشي از استرس است . نماز در صورتي كه با خلوص نيت و تمركز ذهن انجام گيرد ، موجب گشودن دروازه هاي قلب انسان به درگاه باري تعالي مي شود . ياد خدا تنها آرامش دهنده واقعي قلبهاست.

علاوه بر نماز ف اداي ساير عبادات مذهبي ، زارت اماكن متبركه و بارگاه ائمه (ع) نيز باعث آرامش جسم و روان انسان مي گردد.

2-    تن آرامي عمقي(تنفس عميق)

روش كار بدين صورت است كه ابتدا بايد با تنفس عميق ريه ها را آنقدر از هوا پر كرد تا تا شكم به جلو بيايد و سپس هوا را به آرامي از دهان بيرون داد . زمانيكه هوارا به درون فرو مي بريد ، به آرامي عبارت "من هستم "  را در دلتان نجوا كنيد و هنگامي كه هوا را خارج مي كنيد واژه " آرام" را بگوييد . براي اطمينان از اينكه ريه ها را به خوبي از هوا پر مي كنيد  ف دست خود را روي شكم تان  قرار دهيد ، اگر در حين تنفس شكم به جلو نيايد ، يا تنفس به اندازه كافي عميق نبوده و يا عضلات شكم خود را سفت كرده ايد اين عمل را چند بار در طول روز انجام دهيد و هر بار حدود 3 تا 5 دقيقه پس از آن به آرامي استراحت كنيد.

3-    تن آرامي انتخابي :

در اين روش عضلاتي را كه فعلا از آنها استفاده نمي كنيم ، به حال خود رها مي كنيم . مثلا در حين رانندگي بسياري از مردم بطور ناخود آگاه عضلات فك و شانه هايشان را كه براي رانندگي ضروري نيستند ، سفت مي كنند . اينگونه تنش هاي زائد عقلاني موجب اتلاف بيهوده انرژي بدن مي شود. استفاده از اين روش به شما فرصت مي دهد تا بطور انتخابي بعضي عضلات را شل كنيد و از اتلاف بيهوده انرژي جلوگيري بعمل آوريد.

اين روش داراي سه مرحله است كه مرحله اول آن  با سفت كردن يك گروه از عضلات شروع مي شود . پس از سفت كردن اين گروه از عضلات ، بايد به اين احسلس سفتي توجه كرد . در مرحله دوم ، آگاهانه سعي مي شود كه همان گروه از عضلات را آرام ساخت . در

اين مرحله نيز بايد به احساس آرامش توجه كرد . در مرحله سوم، بر تفاوت ميان دو احساس سفتي و آرامش توجه و تمركز شود. اين روش مي تواند از گروه عضلات سر شروع و يا برعكس از پا شروع و به سر ختم كرد.

4-    موسيقي:

موسيقي آرام از راههاي مختلف موجب تسلي افراد ميشود . گوش دادن به يك موسيقي آرام موجب مي شود تا تنفس عميق تر شده ، احساسات سركش فرونشسته ، سوخت و ساز بدن كاهش بيابد و سيستم اعصاب خودكار آرام شود.

5-    شوخ طبعي:

خنديدن يكي از راه هاي كاهش استرس است . در هنگام از ته دل خنديدن ، ميزان ضربات قلب و فشار خون بطور موقت افزايش مي يابد و عضلات منقبض مي شوند، اما پس از خنده ميزان ضربان و فشار خون كلا كاهش مي يابد و تمامي عضلات كمي شل مي شوند . خنده و گاهي حتي لبخند مي تواند موجب بهبود خلق و خوي و همچنين تقويت نگرش مثبت در افراد گردد.  

وفـــا گشته دراين دنيا چوگنجی                              

                              کــــشانده عالمی را اوبه کنجی

شــــده نــادروفادراين زمانه                              

                              کــــه قـدعاشقان ازآن کمانـه

وفـــاکرديـم ولـی هرگزنديديم                              

                               دراين دنيا چــه حرفهايی شنيديم

شنيديــم يــارمابـاديگرآميخت                               

                               چه اشکهاازدوچشم ما برآن ريخت

بگفت برمــن که توديوانه هستی                              

                               نخورده می تـودايـم مست مستی

بـگفتم ای نـگارنــازنـينــم                              

                              که از دست دوچشـم تــوچنينـم

شــده گريـه بـرايت کارهرروز                              

                               بباشــد روزتـونـوروز وفيروز

بگفتــاعاشقـی حرف کتاب است                              

                               کـه ای ابلـه خيالاتت سراب است

جوابـی دادمـش بـا مهـربـانی                              

                                بگفتـم گـويمت بـاچـه زبـانی

سراب عشق توهمچون بهشت است                               

                                خدا نامت به قلب من سرشت است

چـراجـانان کنی تــو بی وفايی                              

                               بــگوبـرمـن کــه دريادکجايی

بــدانم ياد مـن هــرگز نباشی                              

                              بخواهـی تا کــه از يـادم جداشی

ولـی اين را بـدان باشـم به يادت                              

                              بخواهـم تـا نشينـم مـن به راهت

اگــرديـدی کـه گستـاخی نمودم                             

                               بـــدان عاقـل نيـم ديوانه بودم

عزيـزديـوانـه عشـق تـوداناست                             

                              عـزيزم خـط چشمان تـو خواناست

آرزوی يــک وفــا دايـم نموديم                            

                              بگوبرمـا که مجــرم برچـه بوديم

وفاداری شده جــرم وگـنـاهــم                            

                               نمی دانــم که من ازتوچه خواهـم

وفای آرزوخواب حســن بـــود                            

                              ولی اشک دوچشمش همچويـک رود

ازاذل همزاد مـن گرديده غـم                         

اوبــداده بررخم ابروی خـم

            مـن ندادم اين عذابم بهرچيست                         

                                          صاحب آن راندانم من که کيست

 گـربگويم اين غمم رادربيابان                           

                                            بنـالـندازغمم دشت وستوران

رمـد آهـوزدسـت غصه هايم                        

         رود صيـاد دردام قصه هـايم

اگرنـالم شود هم ناله ام سنگ                          

                                           دل عـالم شود ازغصه ام تنگ

نمـی داند جهان دردم جداييست                        

                                           غم من ای عزيزان بی وفاييست

بــدانـدآن بنـالـدابـرتيـره                        

                                           شـود دراين جهان هرديده خيره

همـه دنيـا برايـم آرزو شـد                         

                                           زنـم بـا تيغ چشمانش دل خود

نـگارم دل شکن گرديده جانان                         

جـداکرده مـرا ازجمع يـاران

شدم تنهـای تنهـاهـای دنيـا                         

شدم رسوای رسواهـای دنيـا

نمی دانم چرارنجم دهـد يـار                          

بـکرده گـريه رابرديده ام کار

چه حاصل داردای دل بی وفايی                        

 چـرا خوانی حديث اين جدايی

توکـه دانی غم من ازچه باشد                         

                                            چـراخواهی تـن آسوده نباشد

بيا جانـم بکش برديده ام دست                         

                                           بـکن باديده ات ديوانه رامست

حسـن را آرزومجنون نمـودی                        

عزيزم بی وفايي را چه سودی

سلام  سلام به نوشته های نا خوانده

می دونی کاش می شد آدم حرف دل شو اثبات کنه کاش دلمو نقاشی می کردم و

می ديدی که من چقدر پاک و عاشقم کاش کلامی بود که هر شيرينی حرف فرهاد را

می دانست کاش دلم می دانست که حداقل حرفان روی لب دوست داشتن را باور

داشتی کاش می شد بگم که به خدا نمی شه به هر سوی فرار می کنم باز

می بينم که آغوش گاه نا مهربان تو آشنا تر است می يابم که نگاه بی تفاوتت باز

برايم دل نشين تر است ، باز هم حرف های دل شکنت برای دلم دوست داشتنی تر

 است . باز می بينم که هر چند تلخ و شيرين که تنها ياد تو آرام بخش است

هر جند خاطراتم با تو تنها گذری دل نشين بر فرشته زمينی است

باز آمدم

اعتراف می کنم که

دوستت دارم هر چند نباشی